Stichting Handicart

De Stichting Handicart werd begin jaren tachtig opgericht op initiatief van Fred Plesman. Aanleiding was een concrete ervaring tijdens een golfronde in 1980: medespelers moesten hun spel voortijdig beëindigen omdat zij de baan fysiek niet meer konden lopen. Dat inzicht leidde tot een helder doel: golfers met een tijdelijke of blijvende mobiliteitsbeperking de mogelijkheid bieden hun sport te blijven beoefenen.

De introductie van gemotoriseerde handicarts op de baan stuitte aanvankelijk op terughoudendheid. Toch slaagde de stichting erin in 1986 de eerste handicarts bij enkele golfclubs te plaatsen. Van daaruit groeide zij uit tot een landelijk opererende organisatie met regio- en clubconsuls die zorgdragen voor plaatsing, beheer en coördinatie. Golfers maken gebruik van een handicart op basis van een medische verklaring en betalen per ronde een bijdrage. Donateurs en begunstigers vormen de financiële basis.

Hoewel de stichting zelfstandig werd opgericht en juridisch onafhankelijk opereert, ontwikkelde zich een nauwe band met de Nederlandse Golf Federatie (NGF). De NGF ondersteunde het initiatief bestuurlijk en organisatorisch, en in de jaren negentig kregen ook vertegenwoordigers van de federatie zitting in het bestuur. Daarmee werd de stichting stevig ingebed in de georganiseerde golfsport, zonder haar zelfstandige karakter te verliezen.

In de jaren negentig nam het aantal handicarts en gebruikers sterk toe. De kern van het initiatief bleef onveranderd: solidariteit binnen de golfgemeenschap. Dankzij de inzet van vrijwilligers en de steun van donateurs maakt de Stichting Handicart het mogelijk dat minder mobiele golfers actief en volwaardig blijven deelnemen aan het spel en het verenigingsleven. Daarmee levert zij een blijvende bijdrage aan de toegankelijkheid en inclusiviteit van de golfsport in Nederland.

Zie ook:

Index begrippen