Wapen van Wieringerwaard. 1968

De kolfbaan van het 'Wapen van Wieringerwaard', waarschijnlijk hier gefotografeerd in 1968 tijdens de Nederlandse Kampioenschappen, het eerste grote kolfevenement dat te Wieringerwaard is georganiseerd.

Zittend van links naar rechts J.A. Vis (oud-secretaris van de Kolfbond), C. Nijman, daarnaast onbekend en als vierde van links, de heer C. (Cees) Bennit (jarenlang voorzitter van de kolfclub uit Hoogwoud en enige tijd bondsvoorzitter) met naast hem P. Persijn. De overige aanwezigen zijn onbekend. Cees Bennit is in 2008 op bijna 90-jarige leeftijd overleden.

In een notariële akte van 1795 staat de verkoop van het 'Wapen van Wieringerwaard' beschreven:
Een huis met erf, zijnde een herberg genaamd het 'Wapen van Wieringerwaard', staande en gelegen aan de Groote Buurt in de Wieringerwaard. Goederen behorende tot de herberg; elf kolven, twee palmboome baanstukken, een baanstoof, vijf kolfballen, een baanrol en verder gereedschap tot de kolfbaan behorende en drie kegelspelen.

Daarnaast was er ook een slagerij in de herberg gevestigd.

Het is dus duidelijk dat de kolfbaan in Wieringerwaard in aanleg al ruim tweehonderd jaar oud is. Echter in de jaren voor 1977/1978 werd de baan weinig tot niet meer gebruikt. Kolvers en olfsters uit de Wieringerwaard speelden bij kolfclub 'Barsingerhorn' in de gelijknamige plaats.

Rond 1978 werden de herenvereniging 'De Paalmeppers' en iets later de damesvereniging 'De Opklap' opgericht. Zij namen intrek in de baan van Wieringerwaard. Begin jaren 1980 werd de baan gerenoveerd door de toenmalige baanhouder, de heer Kalverboer. De renovatie hield in dat de 'verzonken' baan van deze foto werd verwijderd. De nieuwe (huidige) baan werd gelijkvloers gemaakt (voorzien van vloerverwarming), opgeschoven en aan drie kanten voorzien van verwijderbare rabatten. De paalfunderingen worden vastgeschroefd aan grondankers. Door het verschuiven verviel de ruimte langs de 'lange' kant (waar op de foto nog mensen zitten). Langs die kant is nu een smalle opstap die tevens dienst doet als rabat. De middelste van de drie deuren werd dichtgemetseld en in plaats daarvan werd een raam geplaatst. (Deze verandering is nog goed zichtbaar in de buitenmuur !).

Het hele interieur van de baan ging drastisch op de schop: zware balkenstructuur, plafond verlaagd, aanleg bargedeelte, etc..

Sindsdien kwamen en vertrokken diverse baanhouders, maar de baan en het interieur bleven sindsdien vrijwel onveranderd. Voor de Nederlandse kolfkampioenschappen van 1999 werd de baanverlichting uitgebreid met meerdere TL-balken. 'Dat was ook hoognodig, want daarvoor had het iets weg van een rovershol'.

Bron:
foto - Zijper Museum Schaagerbrug (Niestadt fotocollectie), mw. Rezelman en mw. I. Glas-Bennit

tekst - Peter de Swart (geschiedenis) en Dirk Spijker (benoeming aanwezigen)