Het Vechthuis, Utrecht. 2009

In Utrecht werd, aan de noordkant van de Dorstige Hartsteeg, niet ver van het St. Eloyen Gasthuis, een lang vergeten kolfbaan ontdekt (zie inzet afbeelding), toen in 1989 een op het oog oude schuur moest wijken voor nieuwbouw. De hervonden kolfbaan stond al in het gidsje van 1792 vermeld als behorende bij de herberg 'de Drie Dorstige Harten'. In 1840 was de baan nog aanwezig, maar werd verondersteld daarna te zijn gesloopt. Dat bleek dus niet het geval te zijn. De door zeven eiken gebinten gedragen, uitkragende overkapping, die na 1792 moet zijn aangebracht, was nog in redelijke staat.

De kolfbaan zelf mat 5,6 bij 21 meter en de velden waren nog goed herkenbaar. Wel waren er in de loop des tijds rondom en op de baan wanden geplaatst. De ruimte was als werk- en opslagplaats in gebruik.

Dankzij de inspanning van het Utrechts Monumenten Fonds, toen zelf in de Dorstige Hartsteeg gevestigd, bleven de resten behouden. De kolfbaan werd met steun van de gemeente Utrecht en de uitbater van 'Het Vechthuis' herbouwd aan de Jagerskade.

Jammer genoeg is de ruimte nu niet meer in gebruik als kolfbaan, wat nog steeds vrij eenvoudig zou kunnen, maar als ontvangstruimte. De beide stukken, waarvoor de palen van het St. Eloyen Gasthuis model stonden,  en een kopse rabat zijn daarom demontabel.

Tekst: 'Kolven, het plaisir om sig in dezelve te diverteren' van C.A.M. (Cees) van Woerden. Stichting Publicaties Oud-Utrecht, ISBN 90-5479-051-2 (dit boek is digitaal beschikbaar op deze website)

Bron: Cees van Woerden

Literatuur

 Kolven, het plaisir om sig in dezelve te diverteren by C.A.M. (Cees) van Woerden, pages 40/41. SPOU Utrecht, 2002. ISBN 90-5479-051-2