Colfschijven
Op de voorste rij: een colfslof (links) en drie colfschijven rechts daarvan. Overblijfselen van het colfspel op het ijs. De twee houten klossen daarachter zijn gemaakt van esdoornhout. De functie daarvan is onbekend (mogelijk een 'doel' bij het colfspel?)
Het colfspel bereikte in Nederland in de zestiende en zeventiende eeuw zijn grootste populariteit. Op het land werd gecolfd met een houten of leren bal en op het ijs (soms? vaak?) met een schijf. De colfschijf is van hout en is in het midden verzwaard met lood. De schijf werd niet weggeslagen, maar met de kolfstok weggeduwd. Dankzij het lood in de schijf kan de schijf beter richting worden gegeven, blijft hij op het ijs en blijft hij langer voortglijden. Het gebruik van de schijf verkleint ook de kans op lichamelijk letsel bij andere ijsgebruikers.
Hout, lood.
Opgegraven op het terrein van de Abdij van Susteren, het huidige Salvatorplein in Susteren.
Limburg Museum, Venlo