Dr. Gerard Cornelis van Balen Blanken (Benningbroek, 8 september 1852 - Bovenkarspel, 3 juli 1939) was een Nederlands arts en kolfbestuurder. Na zijn opleiding in Medemblik en Amsterdam behaalde hij in 1880 zijn artsendiploma. Hoewel hij aanvankelijk belangstelling had voor een loopbaan in de marinegeneeskundige dienst, koos hij uiteindelijk voor een praktijk op het platteland. In Spanbroek vestigde hij zich als huisarts en gemeentearts, waar hij tientallen jaren een centrale rol speelde in de gezondheidszorg. Hij stond bekend als een toegewijde en toegankelijke arts, die zich ook inzette voor bredere medische voorzieningen in de regio.
Naast zijn medische werk verwierf Van Balen Blanken grote betekenis als organisator en cultuurdrager. Hij was een van de belangrijkste pleitbezorgers voor het behoud van de kolfsport, een traditionele Nederlandse balsport die rond 1900 onder druk stond. In 1880 richtte hij in Spanbroek sociëteit “De Vier Eenen” op en in 1885 nam hij het initiatief tot de oprichting van de Nederlandsche Kolf Bond. Daarmee leverde hij een doorslaggevende bijdrage aan het voortbestaan en de professionalisering van deze sport.
Ook op historisch en cultureel terrein was hij actief. Hij hield lezingen, publiceerde over de regionale geschiedenis en was medeoprichter en eerste voorzitter van het Historisch Genootschap Oud West-Friesland. Met zijn organisatietalent en brede belangstelling wist hij mensen te verbinden en het bewustzijn van het West-Friese erfgoed te versterken.
Voor zijn maatschappelijke verdiensten werd Van Balen Blanken onderscheiden met een koninklijke onderscheiding. Hij geldt tot op heden als een voorbeeld van negentiende-eeuwse burgerzin: een arts die zijn vak combineerde met blijvende inzet voor sport, cultuur en gemeenschap.
Zie ook:
Artikelen/foto's: